Page 26 - เพราะเราต่างเป็น"หุ้นส่วน"ประเทศไทย
P. 26

โลกกำ�ลังเผู้ชิญหน้�กับปืัญห�เศรษฐกิจ  ...  คว�ม  ลูกน้อยอีก ๓ ชีวิต ทำ�ให้ “กัลย�” ยอมกลืนเลือด และ
            ผู้ันผู้วนของอัตร�ค่�เงิน  ก�รปืรับข้้นดอกเบี้ยนโยบ�ย   ลุกข้้นสู้แบบหลังชนฝ่� เธอคิดเพียงว่� ต้องปืลดหนี้เพื�อ
            คว�มไม่แน่นอนของตล�ดหุ้น  สินทรัพย์ดิจิทัล  ฯลฯ   สร้�งอิสระให้กับชีวิต
            ส่งผู้ลกระทบกับผูู้้คนเปื็นวงกว้�ง  และมีส่วนทำ�ให้คน     สอดรับกับในขณะนั้น  คนในชุมชนรมณีย์เต็มไปืด้วย
            จำ�นวนหน้�งสูญเสียคว�มมั�งคั�งในระยะเวล�อันสั้น  หนี้สิน ทั้งก�รกู้ยืมเงินจ�กกองทุนหมู่บ้�นไปืใช้จ่�ยอย่�ง
               ทว่� เหตุก�รณ์นั้นจะไม่มีท�งเกิดข้้นเลยกับชุมชนแห่ง   ไม่เกิดปืระโยชน์ ก�รเปื็นหนี้นอกระบบ ฯลฯ
            หน้�งใน จ.พังง� ซ้�งมี “ภูมิคุ้มกัน” ด้�นก�รเงินเปื็นอย่�งดี     “ถ้�ยังเปื็นหนี้กันทั้งชุมชนแบบนี้อยู่  คนรุ่นหลังแย่แน่”
               ภูมิคุ้มกันที�ว่� เกิดข้้นจ�กลุกข้้นม�จัดก�รตนเองม�  พี�เหมียคิดแบบนั้น เธอคิดต่อไปืว่� ต้องสร้�งคว�มเข้มแข็ง
            เปื็นระยะเวล�เกือบ ๒๐ ปืี                  ด้�นก�รเงินในชุมชน โดยต้องเริ�มจ�กก�รฝ่ึกให้ทุกคนมี
               ตำ�บลรมณีย์ อ.กะปืง จ.พังง� ซ้�งเปื็นที�อยู่อ�ศัยของ  “วินัยในก�รออม”
            ปืระช�กรร�ว  ๒,๖๗๐  คน  มีสถ�บันก�รเงินและกองทุน     “เปื็นหนี้ไม่เปื็นไร  แต่ต้องรู้จักออมไปืด้วย  เร�ตั้งต้น
            สวัสดิก�รของชุมชน  ที�ปืัจจุบันมียอดเงินรวมกันไม่น้อย  จ�กก�รมีวินัย  ทุกคนต้องม�ฝ่�กเงินทุกเดือนถ้งจะเปื็น
            กว่� ๑๓-๑๔ ล้�นบ�ท ภ�ยใต้สม�ชิกกว่� ๑,๕๐๐ คน   สม�ชิกกลุ่ม และรับสิทธิปืระโยชน์จ�กกลุ่มได้”
            ด้วยก�รนำ�ของ  “พ่�เหม่ย”  กัลื่ยา  โสภูารัติน์  ปืระธ�น     พี�เหมียชักชวนสม�ชิกในหมู่บ้�นปืระม�ณ ๕๐ คน
            สถ�บันก�รเงินชุมชนบ้�นรมณีย์               จัดตั้ง  “กลืุ่่มออมทรัพย์เพ่�อการผลื่ิติรมณี่ย์ศร่สยาม”
               เธอเล่�ย้อนกลับไปืถ้งจุดเริ�มต้นของก�รกำ�เนิด  ข้้นในปืี  ๒๕๔๗  โดยมีธน�ค�รเพื�อก�รเกษตรและสหกรณ์
            สถ�บันก�รเงินชุมชนเมื�อ  ๒๐  ปืีก่อน  ซ้�งมีที�ม�จ�ก   ก�รเกษตร  (ธกส.)  เปื็นพี�เลี้ยง  เงินปืระเดิมก้อนแรกที�
            “คว�มเจ็บปืวด” ของผูู้้หญิงคนหน้�ง ที�สูญเสียส�มีอันเปื็น  รวบรวมไม่ถ้ง ๑ หมื�นบ�ท
            เส�หลักของครอบครัว และขณะนั้นก็แร้นแค้นเกินกว่�จะ     โครงสร้�งของกลุ่มออมทรัพย์ฯ ทำ�หน้�ที�เหมือนกับ
            ห�เงินม�จัดง�นศพให้ส�มีได้ ที�ชำ้�กว่�นั้นคือ จะหยิบยืม  เปื็น “ธน�ค�ร” ของชุมชน ทุกคนนำ�เงินเข้�ม�ฝ่�ก-ถอน
            เงินจ�กใครก็ไม่ได้ ด้วยไม่มีเครดิต-คว�มน่�เชื�อถือ  ได้ในทุกวันที� ๑๐ และ ๒๐ ของทุกเดือน โดยมีสมุดบัญชี
               เธอถ้งขั้นอย�กจบชีวิตตัวเองให้รู้แล้วรู้รอด แต่ติดอยู่  แยกเปื็นของแต่ละคน ขณะเดียวกันห�กใครต้องก�รใช้เงิน
            ที�ห่วงลูกน้อยทั้ง ๓ คน คว�มจน-คว�มย�กลำ�บ�ก และ  ก็ส�ม�รถกู้เงินได้จ�กกลุ่มออมทรัพย์ฯ โดยตรงได้ โดย




































                                                                                                                                                                                     “พ่�เหม่ย” กัลื่ยา โสภูารัติน์
                                                                                                                                                                              ปืระธ�นสถ�บันก�รเงินชุมชนบ้�นรมณีย์

               ฉบับ ๑๔๕ : ตุลาคม ๒๕๖๕
         26 ฉบับ ๑๔๕ : ตุลาคม ๒๕๖๕                                                                                                                                             ฉบับ ๑๔๕ : ตุลาคม ๒๕๖๕ 27
          26
   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31